Reklama

Obraz Chopina namalowany przez francuskiego malarza znajduje się w zbiorach paryskiego Luwru. Powstał około 1838 roku. To chyba najbardziej popularna podobizna Fryderyka. Stanowi część nieukończonego obrazu "Chopin i George Sand".

Do śmierci Delacroix obraz znajdował się w jego pracowni. Później przeszedł w ręce rodziny Duttileux. Po latach, w drugiej połowie XIX wieku, wizerunki Sand i Chopina zostały wycięte i sprzedane. Podobizna Fryderyka trafiła do pianisty  Auguste-François Marmontela, którego syn Antonin przekazał dzieło Luwrowi w 1907 r. Druga część dzieła, z wizerunkiem Sand, znajduje się obecnie w Ordrupgaard-Museum w Kopenhadze.

Szkic do obrazu wskazuje, że George znajdowała się pierwotnie z lewej strony płótna. Zasłuchana w muzykę wybijała rytm jedną ręką. Chopin z kolei siedział przy fortepianie, po prawej stronie, w ciemnym ubraniu, na ciemnym tle.

Reklama

Chopin i Delacroix spotkali się wiosną 1838 roku w domu George Sand podczas jednego z wieczorów  gromadzących przedstawicieli literatury i sztuki. Polubili się. Malarz interesował się muzyką, jako dziecko uczył się śpiewu i gry na skrzypcach. Był zachwycony kompozycjami Chopina. Znał się też na literaturze, uwielbiał m.in. Byrona i Szekspira.

Latem 1838 roku rozpoczął prace nad portretem Sand i Chopina. Zapraszał ich wielokrotnie do swojej pracowni. Przyjaźnili się z Fryderykiem do końca życia, zawsze mieli mnóstwo tematów do rozmowy. Toczyli m.in. długie dysputy o sztuce. Eugène uczestniczył w domowych wieczorach organizowanych przez Chopina, bywali razem na koncertach, operach i wystawach. Obracali się w tym samym towarzystwie.    

W 1842 roku Delacroix przyjechał po raz pierwszy do Nohant, wiejskiej posiadłości George Sand, gdzie przebywał również Chopin. Fryderyk był szczęśliwy, mogąc gościć przyjaciela. Eugène pisał w liście z Nohant do J.B. Pierreta: "Przesiaduję tête-à-tête z Chopinem (...), którego bardzo lubię i który odznacza się głęboką dystynkcją; jest najprawdziwszym artystą, jakiego kiedykolwiek spotkałem. Jednym z niewielu godnych podziwu i szacunku". Później malarz był w Nohant jeszcze dwa razy - w 1843 i 1846 roku.  

Delacroix wykorzystał podobiznę Chopina również w innym projekcie. W 1847 roku na zlecenie rządu francuskiego pokrył freskami kopułę Biblioteki Senatu w Pałacu Luksemburskim. W scenie apoteozy Dantego nadał poecie rysy Chopina. Przedstawiona na malowidle Aspazja ma z kolei rysy George Sand.   

W chwili śmierci Chopina Delacroix był poza Paryżem. Był jednak na pogrzebie Chopina. Niósł wraz z Auguste-Joseph Franchomme, Camillem Pleyelem i księciem Aleksandrem Czartoryskim trumnę kompozytora. Malarz stanął na czele komitetu budowy pomnika Chopina, który został odsłonięty w 1850 roku na cmentarzu Père-Lachaise, w miejscu pochówku Chopina.

Monika Borkowska